Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘એસ્થર ગ્રેહામ’

રેલગાડીમાંજ સફર કરતા એક માણસ અને તેના નાના પુત્રની પાછળની બેઠકમાં હું બેઠી હતી. પાટાની બેઉ બાજુ જે દ્ર્શ્યો પસાર થતાં હતાં તેમાં એ છોકરાને ખૂબ રસ પડતો હોય એમ લાગ્યું , ને પોતે જે કાંઇ જુએ તેનુ વર્ણન એ પિતાને મોઢે સતત કરતો જતો હતો. એક નિશાળના ચોગાનમાં રમતાં બાળકોની વાત એણે કરી, એક વોંકળામાં પડેલા પથ્થરોની વાત કરી અને પાણી પર પડતાં સૂરજનાં કિરણો વર્ણવ્યા. વચમાં, એક માલગાડીને જવા દેવા માટે અમારી ગાડી ઊભી રહી ત્યારે, એ ભારભાનાના દરેક ડબ્બામાં શું શું હશે તેની અટકળ એણે ચલાવી. એમને ઊતરવાનું સ્ટેશન નજીક આવતું ગયુ તેમ તેમ તો એ છોકરાની ખુશાલી વધતી ચાલી. સફરને અંતે આગલી બેઠક પર જરા નમીને પિતાને મેં કહ્યુ : ” એક બાળકની આંખો મારફત જગતને જોવામાંજ કેવી મજા આવે છે — નહીં ??”

સ્મિત કરીને એમણે જવાબ વાળ્યો : ” હા, બહુ જ. એ એક જ રીતે આપણે જગતને જોઇ શકીએ તેમ હોઇએ, તો તો ખાસ.” એ અંધ હતા.

* એસ્થર ગ્રેહામ (અરધી સદીની વાંચનયાત્રા ભાગ 1)

અહીયા ઉમેરવાનુ મન થાય છે ઇશ્વરે આપણને આંખો આપી છે એ વાતનો આભાર માનવા કરતા આપણે તેની કાયમ ટીકા જ કરતા આવ્ય હોય તેવુ નથી લાગતુ ?? ખામી કાઢવાની આપણને (કુ)ટેવ પડી ગઇ છે.  આવા સમયે એમ થાય કે  “જગતને જોવાની મજા”ની વાતમા માત્ર “જગતને જોવુ” જ મુખ્ય સ્થાને રહે છે …. “મજા” નામનો સચોટ અર્થ જાણ્યા છતા તેને ગૌણ રાખી દેવામા આવે છે.

Advertisements

Read Full Post »