Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for the ‘Current Situation’ Category

SYDNEY CHRISTMAS & NEW YEAR

 

Image

ડીસેમ્બરનો મહિનો ખ્રિસ્તી પરંપરા મજબૂત થયેલા દેશેમાં ખુબ જ મહત્વનો મહિનો ગણવામાં આવે છે. પ્રાદેશિક તેમજ સ્થાનિક સંસ્કૃતિનો સમાવેશ થયેલા દેશમાં નાતાલ મહત્વનો તહેવાર મનાઈ છે.

અહી સિડ્નીમાં નાતાલ અને ઈસ્ટરનાં તહેવાર દરમિયાન ચર્ચમાં વિવિધ ધાર્મિક પ્રવૃતિઓનું આયોજન થતું હોય છે. કૌટુંબિક મેળાવડો અને ભેટ સોગાદોનું આદાન પ્રદાન આ તહેવારની સૌથી વધુ પ્રચલિત પરંપરાચ છે. અહી Woolworths, Coles, Aldi, IGA જેવા સુપરમાર્કેટમાં ON SALE, REDUCED, % OFF જેવા પાટિયા ઠેર ઠેર જોવા મળે છે. નાતાલની મીઠાઈ, પાઈ , કેક, વિવિધ જાતની ચોકલેટની માંગ ખુબ જ વધી જાય છે. ભેટ-સોગાદો માટે અહી MYER, TARGET, K-MART, BIG W  વગેરે જેવા સ્ટોર ડીમાન્ડમાં રહે છે.

નાતાલનો દીવસ આવતા પહેલા જ ઘરનું ખાસ સુશોભન માટેની તૈયારીઓ ચાલુ થઇ જાય છે. આ ખાસ સુશોભન પાછળ પણ લાંબો ઈતિહાસ રહેલો છે. ઘરોની સજાવટમાં ઘરની બહારના ભાગમાં રોશની, લાઈટથી સજાવેલ બરફમાં ચાલતી ગાડી, સ્નો મેન વગેરે જેવા નાતાલના પત્રોથી સજાવવાની પરંપરા છે. અહીની Government આવા સુશોભિત ઘરના માલિકો માટે એક ખાસ સ્પર્ધાનું આયોજના કરે છે, લોકો ઉત્સાહભેર ભાગ લે છે.ટોપ ૫ winners ને Prize આપીને પ્રોત્સાહિત કરવામાં આવે છે.

ઘરની સાથે સાથે નાતાલના વૃક્ષનું સુશોભનએ મૂર્તિપૂજક પરંપરાનું ખ્રીસ્તીકરણ છે. નાતાલના વૃક્ષને “ક્રિસમસ Tree” કહેવાનો રીવાજ જર્મન ભાષામાંથી કરવામા આવ્યો. કહેવાય છે કે આ શબ્દનો સૌ પ્રથામાં ઉપયોગ ૧૮૫૩માં કરાયો. આ જ રીવાજ બ્રિટનમાં જ્યોર્જ ત્રીજાની પત્ની રાણી શેરલોટ મારફતિ રજૂ થયો જે રાણી વિક્ટોરિયાનાં રાજમાં રાજકુમાર આલ્બર્ટ દ્વારા સફળ કરવામાં આવ્યો. નાતાલ દરમિયાન આ વૃક્ષો ઠેર ઠેર જોવા મળે છે. નાતાલ એટલે ભેટ- સોગાદોની આપ લે કરવાનો તહેવાર. નાતાલના દિવસે ક્રિસમસ Tree નીચે ભેટ સોગાદોનો ઢગલો હોય છે. નાના બાળકો માન્યતા મુજબ માને છે કે રાત્રે શાંતા આવ્વેને તેઓની માટે Surprise Gifts મૂકી ગયા. શરીરે અલમસ્ત, દાઢીવાળા અને આનંદી સ્વભાવના આ સાંતા નાતાલ દરમિયાન બાળકોનુ ધ્યાન કેન્દ્ર બની જાય છે.

Image

તારિખ ૨૬/૧૨/૨૦૧૩ નાં રોજ અમે Hunter Valleyની મુલાકાત લીધી. ઓસ્ટ્રેલીયાનાં NSW State માં Hunter Regionમાં આવેલા ૨૫ એકરમાં વિકસાવેલા બગીચામાં ખાસ lighting નું આયોજન કરવામાં આવે છે. ૨૬ ડીસેમ્બર કે જે Boxing Day તરીકે મનાવામાં આવે છે એ દિવસથી આ બગીચો પબ્લિક માટે ખુલ્લો મુકવામાં આવે છે. ૨૫ એકરમાં વિકસાવેલ ૧૦ જુદા જુદા બગીચાઓ નિહાળવામાં આખો દિવસ ક્યા પસાર થઇ જાય એ ખબર નથી પડતી. ૮ કી.મી.ની લાંબી પગદંડીની સાથે સાથે આખા બગીચામાં ૬ હજારથી બધું વૃક્ષો, ૧ મીલીયાના Ground Covers, ૬,૦૦,૦૦૦ નાના ફૂલ –છોડ જોવા મળે છે. Story Book Garden અહીનું ખાસ આકર્ષણ છે. આ ખાસ Lighting Show 10માના ૫ બગીચાઓમાં કરવામાં આવે છે. જુદી જુદી ૧.૫ મીલીયાના લાઈટ્સનું ડિસ્પ્લે ખરા અર્થમાં વિસ્મય પમાડે તેવું અને અદભૂત હોય છે.

 

સિડનીમાં નવા વર્ષની વધામણી ખુબા જ ધામધૂમથી કરવામાં આવે છે. સિડનીનું FIRE WORK આખા વિશ્વમાં ખુબ જ પ્રખ્યાત છે. Harbour Bridgeને Fire Workનું મુખ્ય કેન્દ્ર બનાવવામાં આવે છે. ૧૯૮૬ની સાલથી લઈને અત્યાર સુધી Harbour Bridge પરથી Fire Workનું આયોજન કરવામાં આવે છે. આ Fire Workની ખાસ વિશેષતા એ છે કે તે રાત્રી ૯ વાગે તેમજ ૧૨ વાગે એવા બે સમયે બતાવવામાં આવે છે. “Pyrotechnic Display”, “Water Fall Effect” તેમજ “Birthday Cake” effects એક વિશેષ આકર્ષણ ઉભું કરે છે.Image

દરેક વર્ષની જેમ જ આ વર્ષનું Fire Work પણ એની એક વિશેષતા સાથે નિહાળ્યું. દરેક વર્ષે Harbour Bridgeને અલગ effects આપવામાં આવે છે. ૨૦૧૨-૧૩મા “Embrace” (Butterfly & Lip Image) તેમજ આ વર્ષે (૨૦૧૩-૧૪) માં “SHINE”ની EYE effect આપી લોકોનું ધ્યાન આકર્ષિત થયું હતું. ૧૨ Storeys ઊંચું, ૬૦ ટન વજન ધ્રાવાતાધ્રાવતી, ૧૬ કી.મી. લાંબી light rope તેમજ ૪ કી.મી. લાંબી Electrical Cable ધરાવતી આ “EYE” effectનો નજારો અદભૂત હતો. લોકોના ટોળા સવારથી જ effects નિહાળવા એકઠા થઇ જાય છે. ૨૦,૦૦,૦૦૦થી વધુ લોકો આ વર્ષનું Fire Work નિહાળ્યું. આ વર્ષે બે અલગ સમયે થતા Fire Workમાં અચાનક ત્રીજો રાઉન્ડ ૧૦.૩૦ વાગ્યે ઉમેરાતા લોકોએ અલગ રોમાંચ અનુભવ્યો હતો.

Image

Advertisements

Read Full Post »

Gujarati poet Shri Suresh Dalal spoke at an award programme in which young poet Ankit Trivedi was awarded Yuva Gaurav Puraskar by the Government of Gujarat.

Read Full Post »

જગતમાં માબાપનો પ્રેમ મેં જેવો જાણ્યો છે તેઓ કોઇએ નહીં જાણ્યો હોય. મારા પિતા ઝીણાંમાં ઝીણાં કામ પણ પણ નોકરચાકર પાસે નહીં, પણ મારી પાસે જ કરાવતા. પાણી જોઇતું હોય કે પગ ચાંપવાના હોય, કંઇ પણ કામ હોય કે મને બૂમ પાડી જ છે. મારા તરફ એમની આસક્તિ કંઇક અલૌકિક હતી.

તે દિવસે હંમેશની રીત પ્રમાણે હું પદ દબાવતો હતો. પગ દાબતાં દાબતાં એમ વિચાર થયા કરે કે આજે છૂટી મળી જાય તો સારું – નાટક જોવાય. કહેવા ગયો, “બાપુ…” પણ બાપુ સાંભળે શેના? જાણી ગયા ખરા કે આજે છોકરાનું ચિત્ત ક્યાંક ચોટેલું છે. બીજી વાર કહ્યું “બાપુ, આજે ભારે નાટક છે, ” તોયે જવાબ ના મળ્યો. પણ મને તે દિવસે એવો તો મોહ લાગ્યો હતો કે હું ચેતું શેનો ? ત્રીજી વાર કહ્યું, “આજે ભારે નાટક છે, બાપુ, જોવા જાઉં?” “જ…જાઓ.” એ શબ્દ એમના મોંમાંથી નીકળ્યા, પણ એનો અર્થ “ના જાઓ” એમ જ હતો. છતાં આપણે તો ગયા.

નાટકનો પહેલો જ પડદો ખૂલેલો હતો, અને હું તો નાટકનો ભારે રસ લેવાને તત્પર થઇ રહેલો હતો. તેવામાં ઘરેથી એક જણે આવીને ખબર આપ્યા, “બાપુ તો ઘેર રોઇને માથું કૂટે છે.” હું તરત નીકળી આવ્યો. ઘેર જઇને બાપુની માફી માગી. કંઇ પણ બોલ્યા નહીં. એક પણ કડવો શબ્દ કહ્યો નથી. પોતે જ રોઇને, માથું કૂટીને પોતાનો અણગમો બતાવ્યો.

તે દિવસથી, તેમની જિંદગીમાં તો મેં કદી નાટક નથી જોયો.

  • મો. ક. ગાંધી [ અરધી સદીની વાંચનયાત્રા : 2]

Read Full Post »

આઠ વરસના અનિલની કહાણી એથીયે કરુણ છે. અમદાવાદથી રજાઓમાં એ પોતાને ગામ રત્નાલ દસ મહિના પહેલાં આવેલો, ત્યારે છેલ્લો માબાપને મળેલો. એના બાપા વાઘજી મનસુખલાલ ભુજ પાસેના એ ગામમાં દરજીનો ધંધો કરતા.છોકરાનું બણતર સુધેરે તે માતે તેમણે અનિલને અમદાવાદ પોતાના ભાઇને ધેર રાખેલો. શહેરની નિશાળની માસિક ફીના 200રૂ. એ મોકલતો હતો. પણ અવારનવાર દીકરાને મળવા અમદાવાદ જવા જેટલું ગાડીભાડું ખરચવાની એમની ત્રેવડ નહોતી, એટલે અનિલ પણ ત્રણ વરસમાં ફક્ત બે વાર સૌને મળવા ઘેર આવી શકેલો. ધરતીકંપ પછી બે દિવસે રત્નાલના એક પાડોશીનો સંદેશો અમદાવાદ આવેલો કે અનિલનાં માબાપ તથા દસ વરસનો ભાઇ જોગેશ ખતમ થઇ ગયાં છે. ત્રણેક વરસનો એકલો જિગર ઇજાઓ પામવા છતાં બચી ગયો છે. અનિલના કાકા રાજુભાઇ કહે છે કે, “સંદેશો મળ્યો ત્યારથી એ છોકરો સૂનમૂન બનીને આકાશમાં તાકી રહે છે ને રડતાં થાકતો નથી.”

ત્યારે દૂર દૂરના રત્નાલનાં નાનો જિગર વાચા ગુમાવી બેઠો છે. ધરતીકંપ થયો ત્યારે તેની માતા મંજુલાબહેન લારીવાળા પાસે શાક લેવા ઘરની બહાર નીકળતાં હતાં – અને આંખના પલકારામાં મકાન જમીનદોસ્ત થયું. તેને બચાવવા દોટ મૂકનાર પતિ પણ દટાઇ ગયા. સડકની સામી બાજુ વાઘજીના બીજી એક ભાઇ ખેતરમાં કળશિયે જવા નીકળેલા હતા.. ધણધણાટી સાંભળીને એમને લાગ્યું કે હમણાં નવી નખાયેલી બ્રોડગેજ લાઇનનું ઉદઘાટન કરનારી પ્રથમ રેલગાડી આવી રહી હશે. પાછું વળીને જોયું તો ધૂળના ગોટેગોટા ચડ્યાં હતા, ને એમણે હડી કાઢી. સિમેંટના બે મોટા સ્લેબ વચ્ચે જિગરને ફસાયેલો તેમને જોયો. એના પેટ પર મોટો ઘા પડયો હતો ને એ શ્વાસ લેવા ફાંફા મારતો હતો. ભંગાર હેઠળથી એને જ્યારે કાઢી શકાયો ત્યારે ખ્યાલ આવ્યો કે બાકીનું  કુટુંબ ખતમ થઇ ગયું છે. કાકા કહે છે, “બસ, ત્યારથી જિગર બોલતો સમૂળગો બ્ંધ થઇ ગયો છે. એ રડી પણ શકતો નથી.”

  • સૌતિક બિશ્વાસ

Read Full Post »

ગઇકાલે રાત્રે “2012” નુ ટ્રેલર જોયુ. રોમાંચક લાગ્યુ. આ પહેલા 21,ડિસેમ્બર-2012ના પ્રલય અને માયાનીઝમની થીયરી વિશે પરિચિત હતી. આને અંધ શ્રધ્ધા માનવી કે ઉભુ કરેલુ સત્ય કે ખરેખરનુ સત્ય માનવુ?? પહેલા તો કાઇ ના સમજાયુ પરંતુ આ મુવિનુ ટ્રેલર જોઇને લાગ્યુ કે શુ ખરેખર પ્રલય થશે કે આ માત્ર પ્રચાર હોઇ શકે?

થોડુ આ મુવિ વિશે વાત કરીયે તો – “2012” એ Roland Emmerich દ્વારા દિગ્દર્શિત એક હોલિવુડ ફિલ્મ છે. જે નજીકના ભવિષ્યમા રિલીઝ થશે અને આપણા માટે (કદાચ) રોચક બની રહેશે. લગભગ 13 નવેમ્બર એ રિલિઝ થવાની શકયતા છે.

2012 Is it true?Guatemalaમા (સેન્ટ્રલ અમેરિકામા આવેલ એક દેશ વીચ ઇઝ bordered by Mexico) 2012ની વાતથી ઘણા લોકો પિડાય રહ્યા છે અને વાતથી ડરીને ઘણા ખરાએ આત્મહત્યા પણ કરેલ છે. કુદરતી આફતો સામે પણ માનવીએ કઇ રીતે લડવુ તે આ ફિલ્મમા બતાવવામા આવ્યુ છે. કુદરતી આફત સામે ક્યારેય કોઇ ટકી શક્યુ છે ?? એમાય જ્યારે દુનિયાના જ પ્રલયની વાત થતી હોય ત્યારે એમા ઘણા ખરા આવા નાકામ પ્રયત્નોથી બચી જાય તેમા કેટલુ તથ્ય છે ?? આ પ્રચાર છે કે બીજુ કાઇ ??

આવા સમયે થાય છે કે હોલિવુડ કેવી કેવી બાબતોમાથી કમાણી કરી લેતુ હોય છે !! સાચુ  કેટલુ અને ખોટુ કેટલુ તો કોઇને ખબર નથી..તે તો 2012મા જ ખબર પડશે પણ  હોલિવુડએ પોતાની કમાણીનુ સાધન ઊભુ કર્યુ તે વાતમા કોઇ શંકા નથી. આ સાથે બીજી  પણ એક વાત ધ્યાનમા લેવા જેવી છે કે બોલીવુડને કેમ આવુ નથી સુઝતુ ?? પ્રેમ  કહાનીઓ અને ધમાલ-મસ્તી વાળી ફિલ્મો બનાવવી એ એક પેશો બની ગયો છે.  Wednesday, Mumbai meri jaan કે Firaaq જેવી સત્ય હકિકત પર ફિલ્મો આવે  ત્યારે થાય કે યાર આનુ નામ ફિલ્મ!! અહીયા બોલીવુડ સામે આંગળી ચિંધવાનો હેતુ નથી  જ પણ જ્યારે 2012 જેવા ફિલ્મની વાત આવે ત્યારે આવા વિચારો સ્વાભાવિક રીતે  આવી જાય.

Read Full Post »


ગાંધી જયંતિના શુભ દિવસે સંસ્કારી નગરી વડોદરાના આશરે 8000 વિધાર્થીઓએ ભેગા મળીને 4.2 કિલોમીટર લાંબા કેનવાસ પર પેઇન્ટ કરીને વર્લ્ડ રેકોર્ડ નોંધાયો. 11 રેકોર્ડને તોડીને આ વિધાર્થીઓએ વડોદરા જેવી મહાનગરીનુ માથુ ગર્વથી ઉંચુ કરી દીધુ.

આ પેઇન્ટિંગનો મુખ્ય સંદેશો ટ્રાફિક અંગેની સતર્કતા તેમજ રોડ મેનર હતો. આટલુ લાંબુ પેઇન્ટ કરીને રેકોર્ડ તો બનાવી દીધો પરંતુ વડોદરાને રેકોર્ડની નહી, રોડની જરુર છે. ટ્રાફિક અંગેનો સંદેશો વડોદરાની જનતા સુધી પહોચાડવા માટે આટલુ લાંબુ પેઇન્ટ કર્યુ પણ એ પહેલા રોડની હાલત તો જુવો ?? બાલુભાઇને કહો રેકોર્ડ તો બહુ કર્યા, હવે રોડનુ કાઇ કરો. ગરબા બહુ રમ્યા, હવે ગટર બનાવો. એક અઠવાડિયા પહેલા જ વડોદરાથી સિડની આવી. 2 વર્ષ પછી સિડનીથી જયારે વડોદરા જવા નીકળી ત્યારે હતુ કે “મારુ વડોદરુ” હવે સુધરી ગયુ હશે. કહેવાનો મતલબ હવે તેની સ્થિતી પહેલા જેવી નહી હોય. પરંતુ ત્યા પહોચ્યા બાદ ખબર પડી કે હજી કોઇ સુધારો નથી.

મેયર પદે ચુંટાયા બાદ, શરુઆતમા સૌ પોતાનો ઉત્સાહ બતાવી દે છે. આવા સમયે દિવસ હોય,રાત હોય કે મધરાત…. કાઇ જોતા નથી. ત્યારે ડ્રેનેજમા ઉતરીને તંત્રને સરમાવી દે તેવા કામ પણ તેઓ કરી જાણે છે. સમય જતા આ બધુ વિસરતુ જાય છે. ખબર નહી ક્યા ખોવાય જાય છે એ ઉત્સાહ અને એ ભાવના?? વી.એમ.સી. એ જ બહાર પાડેલો આ રીવ્યુ વાંચવા જેવો છે –“Development Of  A Perspective and A Vision of the city”.

મિડીયા પણ આ બાબતમા પક્ષપાત કરતી હોય તેમ લાગી રહ્યુ છે. આવા કોઇ રેકોર્ડ હોય કે મેયરની આ રીતેની કામગીરી ત્યારે બીજે જ દિવસે છપાઇ જાય છે. પરંતુ આવા સમયે વધારે મહત્વ કોણે આપવુ તે જોવા માટે તેઓને અંધાપો આવી જાય છે. જોકે હવે પહેલા જેવા બહાદુર પત્રકારો પણ ક્યા રહ્યા છે ?? આજકાલના પત્રકારો અપંગ બની ગયા હોય તેવુ નથી લાગતુ ?? આવામા જો કોઇ આગળ આવવા જાય કે અવાજ ઉઠાવવા જાય તો તેના પ્રત્યોત્તરમા તેમને મળે છે – ધાકધમકીઓ !! બધે કાગડા કાળા જ છે. ખોટા અને લુચ્ચાઓની દુનિયામા હવે પબ્લિકને એડજસ્ટ થતા આવડી ગયુ છે/ફાવી ગયુ છે. આટલા લોકોને પેઇન્ટના આ રેકોર્ડમા જોઇન થતા આવડ્યુ પણ કોઇને તંત્ર સામે બોલતા કેમ નથી આવડતુ..??? (કદાચ ગુજરાતીમા બોલતા નહી આવડતુ હોય કા’તો તંત્રને ગુજરાતી સમજતા નહી આવડતુ હોય…બેમાથી એક હોઇ શકે) કે નથી રેલી કાઢતા આવડતુ. ઓફિસિયલ આંકડો કહે છે કે વર્ષે 400 બાળકો રોડ એકસિડન્ટમા મૃત્યુ પામે છે. એ જ બાળકો અને વિધાર્થીઓ પાસે રોડના પાઠ લોકો સુધી પહોચાડ્વાનો પ્રયત્ન કરવામા આવ્યો. આ કેટલુ વ્યાજબી ???

વેલ એક બરોડિયન હોવાથી આ ગુસ્સો હોવાનો જ ?? હોપ વડોદરાવાસીઓ આ વાતને સમજી શકે.

Read Full Post »

ત્રણ-ચાર દિવસથી ચાલતી હલચલ હવે શાંત પડતી જાય છે. પોલીસ દ્વારા સાવચેતીના પગલા લેવાઇ રહ્યા છે. જે સ્થળ પર સાંજના 5 વાગ્યા પછી જવાનુ ટાળતા હતા ત્યા આજે 8.00 વાગે જતા પણ ડર નથી લાગતો. સિડનીમા આવેલા ગુજરાતી સમાજના કાર્યકારો દ્વારા પણ જોઇતો સાથ-સહકાર મળી રહ્યો.

કહેવાય છે કે આ પહેલા જે વાતો થઇ હતી તે અફવાઓ હતી. કોણ જાણે શુ છે અને શુ હતુ ? હવે આ બધી અટકળમા પડયા કરતા અહીના શાંત જનજીવન સાથે પહેલાની જેમ જ ભળી જવુ જોઇએ…..ભળી ગયા છે. આ પહેલાની હાલત જોતા લાગતુ કે અહી રહેવુ એ પણ હવે ડહાપણભર્યુ નથી, પરંતુ આજની પરિસ્થિતિ જોતા લાગે છે એ સમયે ઉતાવળમા કરેલ વિચાર ખોટો હતો. લેબનિઝ લોકો માટે આ હેરાનગતિ માત્ર મસ્તી હતી, એક જાતનુ મજાક હતુ. આ વાત બહાર આવતા ભારતીયો અને લેબનીઝ વચ્ચે મિટીંગનુ આયોજન થયુ અને બન્નેની સમજણ સાથે હવે બધુ જ થાળે પડી ગયુ છે. હવે કોઇ જાતની ચિંતા જેવુ નથી લાગતુ. હવે આવા કોઇ બનાવ નહી બને તેવી આશા છે. આ રીતેની કડક વ્યવસ્થા જોઇને લાગી રહ્યુ છે કે હવે ભારતીય વિધાર્થીઓને હેરાનગતિ નહી થાય.

Read Full Post »

Older Posts »